شنبه ، ۲۷ مهر ۱۳۹۸ - ۴۸ : ۱۴
 
کتاب ها
اخلاق
ادبیات و هنر
اقتصاد
انقلاب اسلامی
بینش و اندیشه
پرسمان
تاریخ و تمدن
آداب طلبگی
سیاست
سیرهای مطالعاتی(سما)
عرفان
غرب شناسی
فقه و حقوق
فلسفه
فرهنگ پژوهی
کلام و دین پژوهی
قرآن و حدیث
کرسی های نظریه پردازی
قطب علمی فلسفه دین
معرفت شناسی
منطق فهم دین
مجموعه چلچراغ حکمت
مشق آزاد
مدیریت اسلامی
مجموعه از نگاه نبوی(ص)
مطالعات فرهنگی و اجتماعی
مجموعه چشم انداز امام علی(ع)
مطالعات زن و خانواده
نشریات
فصلنامه قبسات
فصلنامه کتاب نقد
فصلنامه ذهن
فصلنامه اقتصاد اسلامی
فصلنامه حقوق اسلامی
فصلنامه الحکمه
ماهنامه زمانه
دانشنامه ها
دانشنامه امام علی(ع)
دانشنامه فاطمی(س)
دانشنامه قرآن شناسی
مشاهده آثار
کانال تلگرام سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
کانون اندیشه جوان
باشگاه اندیشه
مجمع ناشران انقلاب اسلامی
پایگاه نشریات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
پاتوق کتاب فردا
دوشنبه ، ۸ مهر ۱۳۹۸
دیدگاه هیدگر درباره مابعدالطبیعه در کتاب هیدگر، پایان فلسفه و معنای تفکر به قلم علی فتحی منتشر شد.

آیا فلسفه پایان‌ یافته است و دیگر در حیات و تاریخ بشر جایی ندارد؟ پایان فلسفه در نظر هیدگر به معنای نفی فلسفه نیست بلکه هم‌سخن شدن با فلاسفه و رسوخ به تفکر آن‌ها و تذکر نسبت به آن، و مهیا گشتن برای گوش دادن به ندا و خطاب وجود است. البته مابعدالطبیعه چیزی نیست که ما بگوئیم کنار می‌گذاریم و دیگر آن را نمی‌خواهیم. بلکه ما باید تذکر به آن پیدا کنیم و از آن پرسش کنیم. اما تفکری که  هیدگر از آن سخن می‌گوید به چه می‌ماند؟ شاید به شعر عرفانی؛ این تفکر خانه وجود است. تفکری که بسیار ساده‌تر از مابعدالطبیعه و فلسفه خواهد بود. تفکر آماده‌گر؛ انتظار و آمادگی برای ظهور. در این مجال این ادعای هیدگر مورد سنجش قرار گرفته است، آیا به رغم کوششی که هیدگر برای عبور از مابعدالطبیعه مصروف داشته است، توانسته راهی را فراسوی آینده بشر نشان دهد که بی‌نیاز از مابعدالطبیعه و تفکر مابعدالطبیعی باشد؟

 
 
 
صفحه اصلی
کلیه حقوق برای سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی محفوظ می باشد. © ٢٠٠۸