توضیحات

قدرت در گونه‌هایی همچون قدرت نرم، قدرت هوشمند، قدرت اثربخش، قدرت مجازی و قدرت بازدارنده متکثر می‌شود. دیپلماسی چندوجهی بازتاب قدرتمندی است و باید بخشی از نشانه‌های آن را تولید کند؛ وگرنه الگوی کنش دیپلماتیک فاقد اثربخشی راهبردی می‌شود. در این میان بازیگران ابرقدرت تلاش می‌کنند تا طیف گسترده‌ای از اهداف را از طریق سازوکارهای متنوعی همچون عملیات مخفیانه، آشوب‌سازی، مداخلۀ ایدئولوژیک، سازماندهی جنگ داخلی و گسترش بحران شکل دهند؛ گویی هریک از این اقدامات را به‌عنوان بخشی از سازوکار کنترل محیط پیرامونی خود انجام داده‌اند. این دیپلماسی بدون بهره‌گیری از ابزارهای ادراکی، شناختی و اقتصادی به نتایج مؤثر راه نمی‌برد. جمهوری اسلامی از زمان استقرار تاکنون مقصد این بحران‌ها قرار گرفته است و اکنون قدرتمندی خود را برای تغییر در الگوی رفتار و همچنین قالب‌های گفتمانی در سیاست خارجی اثبات کرده است؛ پس لازم است نوع جدیدی از ادبیات، ادراک، تعامل و جهت‌گیری را با بازخوانی و عمل کردن به یک دیپلماسی چند وجهی به وجود آورد.