توضیحات

نظریه کوانتومی، فراتر از یک ابزار محاسباتی، یک زبان تحلیلی جدید در اختیار سیاستگذار قرار می‌دهد؛ زبانی که قادر است پیچیدگی شناختی، زمینه‌مندی اجتماعی و پویایی‌های ارزشی را به‌طور یکپارچه مدل‌سازی کند. در سیاستگذاری عمومی، سیاستگذار با شهروندانی مواجه است که باورها و ترجیحاتشان نه‌تنها ناپایدار، بلکه به‌شدت متأثر از روایت‌های رسانه‌ای، چهارچوب‌های زبانی و حتی ترتیب مواجهه با اطلاعات هستند. در این شرایط، نظریه کوانتومی می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای شبیه‌سازی سناریوهای شناختی عمل کند؛ برای مثال، یوگنی یوکالوف و دیدیه سورنت در سال ۲۰۱۵ با استفاده از مدل کوانتومی، توانستند پدیده وارونگی ترجیحات را- که درتصمیم‌گیری‌های واقعی بسیار رایج است- به‌دقت بازنمایی کنند. این مدل به سیاستگذار اجازه می‌دهد تا تأثیرات ترتیب، شدت و زمینه‌های گفتمانی را به‌صورت اپراتورهایی تحلیل کند که بردارهای ذهنی جامعه را در فضای شناختی تغییر می‌دهند.